شماره ۳۴ - دهر است پر از فتنه و شهر است پرآشوب

دهر است پر از فتنه و شهر است پرآشوب
از چشم سیه مست تو ای بر همه محبوب ۱

آن کس که همی گفت منم فاتح و غالب
شد با سپه و خیل و حشم عاجز و مغلوب ۲

بس طرفه بناها که بدی جنت شداد
چون باغ ارم گشت همه ناقص و معیوب ۳

چندیست شد از عدل شهنشاه در ایران
خون همه پامال و اثاث همه منهوب ۴

در حضرت سلطان به چه تقصیر شدستند
اعیان همه معزول و رعیت همه منکوب ۵

شاها تو چو یعسوبی و ملت مگس نحل
بنگر که به عدل است همه عادت یعسوب ۶

دعویت ربوبیت و عنوانت ابوت
ای رب اب الخصم ولد قاتل مربوب ۷

حق گویم و از دار نترسم که از این دار
از گفتن حق بس چو مسیحا شده مصلوب ۸

زاهد چه کشی مد ولاالضال در الحمد
چون نیست در این دایره کس غیر تو مغضوب ۹

آن صبر که در حوصله غیر نگنجد
در ماست که خارج بود از طاقت ایوب ۱۰

شد از تو عزیز من آیا یوسف در مصر
روشن دل و جان همه چون دیده یعقوب ۱۱

منعم خبر از جذبه جذاب چه پرسی
جذاب بود سیم و زر و عقل تو مجذوب ۱۲

همت طلب از «حاجب » درویش بهرحال
گر طالب حقی به حقی بر همه مطلوب ۱۳