هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، توصیفی زیبا از معشوق و احساسات شاعر نسبت به اوست. شاعر از زیبایی معشوق، تأثیر او بر خود و دیگران، و رنجهای عشق می‌گوید. در پایان، شاعر به بیان قدرت کلام و حقانیت خود در بحث و جدل می‌پردازد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۷ - بینم چو خرامان بره آن سرو روان را

بینم چو خرامان بره آن سرو روان را
ایثار کنم در قدمش نقد روان را ۱

سازد بیکی تیر دو صد طایر جان صید
هرگاه که زه میکند ابروش کمان را ۲

گل را شود از شرم شکر خنده فراموش
بیند به تبسم اگر آن غنچه دهان را ۳

بر اهل وفا عرصه اگر تنگ نخواهد
زینسان ز جفا تنگ چرا بسته میان را ۴

ره نیست خزان را بگلستان وصالش
آری بسوی خلد رهی نیست خزان را ۵

تا چند ببوی گل رخسار تو چون گل
از خار غمت چاک زنم جامه جان را ۶

وقت است که چون نور علی بر رخ اغیار
در معرکه نطق کشم تیغ زبان را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶ - گر دسترسی نبود بر دامن گلشن‌ها
گوهر بعدی:شماره ۸ - خوش درآمد سحری مهوشی از در ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.