هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق و خداوند است. شاعر از مناجات، عشق، و کشف اسرار سخن می‌گوید و به جایگاه والای عشق و نور علی(ع) در زندگی خود اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.

شماره ۹ - جائی ار نیست دلا سوی مناجات مرا

جائی ار نیست دلا سوی مناجات مرا
بس بود منزل جان کوی خرابات مرا ۱

حاجت خویش بر غیر چرا عرضه دهم
طاق ابروی تو بس قبله حاجات مرا ۲

ماه خوبانی و خورشید صفت هست عیان
عکس رخسار تو آئینه ذرات مرا ۳

باری از عقل مرا هیچ مهمی نگشود
عشق تو آمد و شد فتح مهمات مرا ۴

دیدم از قد تو بر لوح دل و جان الفی
شد مصور بنظر معنی آیات مرا ۵

پیر ارشادم و در عشق تو پیوسته بود
کشف اسرار ز روی تو کرامات مرا ۶

سالها نفی جهان کردم و خود نیست شدم
تا شد از نور علی هیئت اثبات مرا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸ - خوش درآمد سحری مهوشی از در ما را
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - تا گل وصلت بدامان دسترس باشد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.