هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر تجربهای عرفانی و روحانی است که در آن شاعر از رهایی از تعلقات دنیوی و وحدت با ذات الهی سخن میگوید. او از ناپدید شدن خود در اسما و صفات الهی، وحدت اسم و مسمّا، و رسیدن به روشنایی و پاکی درون میگوید. شاعر مخاطب را به رها کردن تعلقات و غوطهوری در دریای حقیقت دعوت میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۵ - کردم چه از لا رخ سوی الا
کردم چه از لا رخ سوی الا
دیدم مبین خود را در اسما ۱
دادم چو ساقی آنجام باقی
از پای تا سرگشتم همه لا ۲
نا اسم و رسمی نه وضع و شکلی
اینجا یکی شد اسم و مسما ۳
چون تو الف سان گردی جریده
گردد عیانت یکتائی ما ۴
تا تو نشینی ایمن به ساحل
کی در کف آری دری ز دریا ۵
خود را ز ساحل در بحر افکن
بنگر در اصداف آن دریکتا ۶
نور علی شد در دل چه تابان
از تهمت تن دل شد مصفا ۷
دیدم مبین خود را در اسما ۱
دادم چو ساقی آنجام باقی
از پای تا سرگشتم همه لا ۲
نا اسم و رسمی نه وضع و شکلی
اینجا یکی شد اسم و مسما ۳
چون تو الف سان گردی جریده
گردد عیانت یکتائی ما ۴
تا تو نشینی ایمن به ساحل
کی در کف آری دری ز دریا ۵
خود را ز ساحل در بحر افکن
بنگر در اصداف آن دریکتا ۶
نور علی شد در دل چه تابان
از تهمت تن دل شد مصفا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - پر گل از گلزار وصلش گشته تا دامن مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - سروم دهد چه جلوه بشوخی خرام را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.