هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که با استفاده از تصاویر زیبا و استعاری، به موضوعاتی مانند عشق، شراب، بهشت و زهد میپردازد. شاعر از جلوههای طبیعت و عناصری مانند خورشید، ساقی و گل برای بیان احساسات خود استفاده میکند و در نهایت به عشق الهی و دوری از تعلقات دنیوی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و استعارههای پیچیدهای است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به شراب و عشق ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۱۶ - سروم دهد چه جلوه بشوخی خرام را
سروم دهد چه جلوه بشوخی خرام را
محو خرام خویش کند خاص و عام را ۱
خورشید آسمان زندش بوسه بر رکاب
آرد بزین چو توسن زرین لگام را ۲
ساقی ز روی دختر رز پرده برفکن
تا بردریم پرده ناموس و نام را ۳
پر شد ز خون دل قدح لاله در چمن
خالی منه زباده گل رنگ جام مرا ۴
بشنو پیام دلکش و برخیز خوش بده
صد جان بمژده طایر فرخ پیام را ۵
زاهد مخوان بسوی بهشتم که هست پست
با کوی دوست روضه دارالسلام را ۶
نور علی همای بلند آشیان بود
بیهوده چند گستری ای شیخ دام را ۷
محو خرام خویش کند خاص و عام را ۱
خورشید آسمان زندش بوسه بر رکاب
آرد بزین چو توسن زرین لگام را ۲
ساقی ز روی دختر رز پرده برفکن
تا بردریم پرده ناموس و نام را ۳
پر شد ز خون دل قدح لاله در چمن
خالی منه زباده گل رنگ جام مرا ۴
بشنو پیام دلکش و برخیز خوش بده
صد جان بمژده طایر فرخ پیام را ۵
زاهد مخوان بسوی بهشتم که هست پست
با کوی دوست روضه دارالسلام را ۶
نور علی همای بلند آشیان بود
بیهوده چند گستری ای شیخ دام را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵ - کردم چه از لا رخ سوی الا
گوهر بعدی:شماره ۱۷ - صبحست ساقی خیز و ده آن ساغر دوشینه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
