هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، به زیبایی حالات روحانی و عاشقانهی شاعر را در مواجهه با معشوق و شراب بیریا توصیف میکند. در آن، شاعر از رهایی از ریا و کبر، رسیدن به وصال معشوق، و اتحاد با حق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و نمادینی مانند شراب و مستی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۱۷ - سحر ساقی در میخانه وا کرد
سحر ساقی در میخانه وا کرد
ز جامی کام میخواران روا کرد ۱
ز لب مینای می را مهر برداشت
لبالب ساغری در کام ما کرد ۲
شراب بیریا چندان به پیمود
که جانرا مطلق از قید ریا کرد ۳
دلم کز منزل کبر و ریا خاست
نشیمن در حریم کبریا کرد ۴
درآمد از درآن ماه دل افروز
ز مهرش خلوت دل با صفا کرد ۵
بدل دردی که میبودم ز هجران
ز داروخانه وصلش دوا کرد ۶
مرا نور علی چون تافت در دل
ز خود بیگانه با حق آشنا کرد ۷
ز جامی کام میخواران روا کرد ۱
ز لب مینای می را مهر برداشت
لبالب ساغری در کام ما کرد ۲
شراب بیریا چندان به پیمود
که جانرا مطلق از قید ریا کرد ۳
دلم کز منزل کبر و ریا خاست
نشیمن در حریم کبریا کرد ۴
درآمد از درآن ماه دل افروز
ز مهرش خلوت دل با صفا کرد ۵
بدل دردی که میبودم ز هجران
ز داروخانه وصلش دوا کرد ۶
مرا نور علی چون تافت در دل
ز خود بیگانه با حق آشنا کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶ - تا می صاف بمیخانه صفا خواهد بود
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸ - دوشم بخواب ساغر دولت بدست بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.