هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به ستایش معشوق و بیان احساسات شاعرانه میپردازد. شاعر از می، ساقی، و وصال معشوق سخن میگوید و از زیباییهای او مانند زلف و رخسار یاد میکند. همچنین، اشارهای به نور علی(ع) و جنبههای عرفانی نیز دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از استعارهها و مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به درک ادبی و تجربه بیشتری دارد.
شماره ۱۵۱ - برمن مست ازنمائی ساقی انعامی دگر
برمن مست ازنمائی ساقی انعامی دگر
زآن می دیرینه برخیز و بده جامی دگر ۱
طایر جانرا که نبود غیر خالت دانه
کی بود جز حلقه زلف تواش دامی دگر ۲
همچو شام طره و صبح بناگوشت مها
مهرورزانرا نباشد صبحی و شامی دگر ۳
گرچه باری کام دل از وصل تو حاصل نشد
جز وصالت نیست در دل دلبرا کامی دگر ۴
سالها در عیش رفت و هیچ نامد در جهان
همچو ایام طرب انگیزت ایامی دگر ۵
آفتاب من که تابان از مهش نور علی است
هر زمان بنمایدم رخ از در و بامی دگر ۶
زآن می دیرینه برخیز و بده جامی دگر ۱
طایر جانرا که نبود غیر خالت دانه
کی بود جز حلقه زلف تواش دامی دگر ۲
همچو شام طره و صبح بناگوشت مها
مهرورزانرا نباشد صبحی و شامی دگر ۳
گرچه باری کام دل از وصل تو حاصل نشد
جز وصالت نیست در دل دلبرا کامی دگر ۴
سالها در عیش رفت و هیچ نامد در جهان
همچو ایام طرب انگیزت ایامی دگر ۵
آفتاب من که تابان از مهش نور علی است
هر زمان بنمایدم رخ از در و بامی دگر ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۰ - ای زماه عارضت خورشید کرده کسب نور
گوهر بعدی:شماره ۱۵۲ - گر بسر منزل جانان برسم بار دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.