شماره ۱۶۵ - دل که شد از باده عشق رخت مینای راز

دل که شد از باده عشق رخت مینای راز
میکشد هر لحظه از یاد لبت صهبای راز ۱

یار رخسار تو کاندر محفل دل ساقیست
باده ها در کام جان پیموده از مینای راز ۲

سر عشقت تا شده در پرده دل پرده دار
هر دمم بررخ گشاید پرده از سیمای راز ۳

دل بود صحرای راز و هست عشق لاله اش
بین چنانم لاله ها بشگفته در صحرای راز ۴

بلبل خوش خوانم و هر لحظه از یاد گلی
بشکفد از گلشن دل بر رخم گلهای راز ۵

دست عشقت بررخم بگشوده از هر سو دری
تا میان آورده اندر محفل دل پای راز ۶

تا زده نور علی از دست سید جرعه
موج زن اندر دلش گردید صد دریای راز ۷