هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و نیاز خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که حتی کوچکترین توجهات معشوق برای او کافی است. او از زیبایی و جذابیت معشوق تمجید کرده و اظهار میکند که به دنبال مقام و ثروت نیست، بلکه تنها به لطف و محبت معشوق نیاز دارد. در پایان نیز به نور علی(ع) اشاره میکند و فقر را به شاهی ترجیح میدهد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی نیاز به درک عمیقتری از ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۶۷ - زچشم سیاهی نگاهی مرا بس
زچشم سیاهی نگاهی مرا بس
نگاهی ز چشم سیاهی مرا بس ۱
چراغ مه ار شعله ور نیست امشب
دراین انجمن شمع آهی مرا بس ۲
دراین قصر فیروزه مهر گستر
فروغی ز رخسار ماهی مرا بس ۳
ز خاک کف پایت ای شاه خوبان
بسر تاج شاهی کلاهی مرا بس ۴
ز کفر سر زلف غارت گر تو
بتاراج ایمان سپاهی مرا بس ۵
ندارم طمع حشمت و جاه شاها
ز دربار لطفت پناهی مرا بس ۶
چه نور علی آن شه ملک و معنی
بمسند که شد فقر شاهی مرا بس ۷
نگاهی ز چشم سیاهی مرا بس ۱
چراغ مه ار شعله ور نیست امشب
دراین انجمن شمع آهی مرا بس ۲
دراین قصر فیروزه مهر گستر
فروغی ز رخسار ماهی مرا بس ۳
ز خاک کف پایت ای شاه خوبان
بسر تاج شاهی کلاهی مرا بس ۴
ز کفر سر زلف غارت گر تو
بتاراج ایمان سپاهی مرا بس ۵
ندارم طمع حشمت و جاه شاها
ز دربار لطفت پناهی مرا بس ۶
چه نور علی آن شه ملک و معنی
بمسند که شد فقر شاهی مرا بس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - دراین گلشن ز خوبانم گلی بس
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - زاهد از تزویر تا کی افکنی دام هوس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.