هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و اشتیاق به وصال معشوق و رهایی از بند هجران سخن میگوید. شاعر از درد فراق و امید به دیدار یار مینالد و در نهایت، به نور علی(ع) و هدایت او متوسل میشود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم نیاز به دانش ادبی و عرفانی پایه دارند.
شماره ۱۷۰ - صید وصلش توان بدام هوس
صید وصلش توان بدام هوس
گر همائی شود شکار مگس ۱
گرچه دورم ز هودجش آید
هر زمانم بگوش بانک جرس ۲
شب روان ره محبت را
کی بود وحشتی ز میر عسس ۳
طایر آشیان قدسم من
گلشن دهر باشدم چو قفس ۴
نفسی رخ نتابم از وصلش
گر بلب آیدم ز هجر نفس ۵
دادیم چند خواهی از بیداد
ترک بیداد کن بدادم رس ۶
هر سحر پرتوی ز نور علی
بحریم تو شمع راهم بس ۷
گر همائی شود شکار مگس ۱
گرچه دورم ز هودجش آید
هر زمانم بگوش بانک جرس ۲
شب روان ره محبت را
کی بود وحشتی ز میر عسس ۳
طایر آشیان قدسم من
گلشن دهر باشدم چو قفس ۴
نفسی رخ نتابم از وصلش
گر بلب آیدم ز هجر نفس ۵
دادیم چند خواهی از بیداد
ترک بیداد کن بدادم رس ۶
هر سحر پرتوی ز نور علی
بحریم تو شمع راهم بس ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - کی رسد بر دامن وصل تو دست بوالهوس
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - حسن ازل برگرفت پرده ز رخسار خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
