هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر حالت روحانی و وحدت با خداوند است. شاعر خود را از کبر و ریا پاک دانسته و به عشق الهی و فقر معنوی متصف میکند. او از دنیای فانی گذر کرده و در کشور بقا ساکن است، گاه پادشاه و گاه گدای راه عشق.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۱۰ - ما ساقی مصطب صفائیم
ما ساقی مصطب صفائیم
مست می وحدت خدائیم ۱
از کبر و ریا شده مبرا
آئینه وجه کبریائیم ۲
بگذشته از این سرای فانی
شاهنشه کشور بقائیم ۳
از دام بلای عقل جسته
در وادی عشق مبتلائیم ۴
دستار ریا فکنده از سر
وارسته ز جبه و ردائیم ۵
هستیم ز لبس اگر چه عریان
هر لحظه بکسوتی برآئیم ۶
چون نور علی بکشور فقر
گه پادشهیم و گه گدائیم ۷
مست می وحدت خدائیم ۱
از کبر و ریا شده مبرا
آئینه وجه کبریائیم ۲
بگذشته از این سرای فانی
شاهنشه کشور بقائیم ۳
از دام بلای عقل جسته
در وادی عشق مبتلائیم ۴
دستار ریا فکنده از سر
وارسته ز جبه و ردائیم ۵
هستیم ز لبس اگر چه عریان
هر لحظه بکسوتی برآئیم ۶
چون نور علی بکشور فقر
گه پادشهیم و گه گدائیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - نور رویش چو در نظر داریم
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - ما جلوه گه جمال یاریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
