هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر زیبا مانند شمع، پروانه، سرو و ماه، به توصیف عشق و اشتیاق شدید میپردازد. شاعر از عشق به معشوق و تأثیر عمیق آن بر روح و جان خود سخن میگوید و در پایان، به نور علی(ع) اشاره میکند که گویای بعد عرفانی شعر است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات عرفانی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳۴ - شمعی ز رخت چه بر فروزی
شمعی ز رخت چه بر فروزی
پروانه صفت جهان بسوزی ۱
سروی و چه سرو خوش خرامی
ماهی و چه ماه دلفروزی ۲
روزان و شبان چو در خیالم
تا با تو کنم شبی بروزی ۳
ازآتش عشقت ای پریروی
در شعله من فتاد سوزی ۴
خورشید کشد نقاب بر روی
از پرده اگر کنی بروزی ۵
جانا چه شود ز تار وصلت
چاک دل من ز زه بدوزی ۶
جز نور علی دراین زمانه
زان پرده نگفته کس رموزی ۷
پروانه صفت جهان بسوزی ۱
سروی و چه سرو خوش خرامی
ماهی و چه ماه دلفروزی ۲
روزان و شبان چو در خیالم
تا با تو کنم شبی بروزی ۳
ازآتش عشقت ای پریروی
در شعله من فتاد سوزی ۴
خورشید کشد نقاب بر روی
از پرده اگر کنی بروزی ۵
جانا چه شود ز تار وصلت
چاک دل من ز زه بدوزی ۶
جز نور علی دراین زمانه
زان پرده نگفته کس رموزی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۱۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۳ - یارب آنمه کیست کز نو سوی بازار آمده
گوهر بعدی:شماره ۲۳۵ - بیا و ساغر کامم لبالب کن ز می ساقی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
