شماره ۵ - روا مدار که با خنجر ستم ما را

روا مدار که با خنجر ستم ما را
بقول مدعیان بیگنه کشی یارا ۱

چو گل ز ناخن حسرت مکن دلم را ریش
بخار شانه مزن طره سمن سارا ۲

ندانم از چه سبب خون من بساغر ریخت
لبت که زنده کند از دمی مسیحا را ۳

به یک نظاره بر آید هزار دل از جای
بهر کجا که دهی جلوه روی زیبا را ۴

همین نه ماه ز روی تو منفعل گردید
که قامت تو خجل کرد سرو رعنا را ۵

اگر بکعبه درآئی و گر روی در دیر
عبید خویش کنی جمله شیخ و ترسا را ۶

سوادی از خط سبزت نوشته خانه نور
که گشته کحل بصر چشم‌های بینا را ۷