شماره ۳۹ - گرم ز زلف سیاه تو دست کوتاهست

گرم ز زلف سیاه تو دست کوتاهست
کمند یاد تو پیوند جان آگاهست ۱

هزار بادیه گر بیش آیدم همراه
چه غم ز سختی و سستی که دوست همراهست ۲

چو کعبه مقصد کس شد غم مغیلان چیست
بجای پا رود از سر کسیکه در راهست ۳

اگرچه دشمن خونخوار در قفا شیر است
ولی چو دوست توئی پیش رو چو روباهست ۴

دلم ربوده زلیخاوشی که صد یوسف
اسیرش از زنخ دلفریب در چاهست ۵

زهی جمال که از پرده چون نماید رو
حجاب چهره خورشید و طلعت ماهست ۶

چو نور قصه همیگویمش ز زلف دراز
ولی چه سود که عمر عزیز کوتاهست ۷