هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از سکوت و تنهایی خود میگوید و از نالههای بلبل و نامردی فلک شکایت میکند. او احساس میکند که حلقهای از بخت بد به گوشش افتاده و چهار نفر از نزدیکانش را از دست دادهاست.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن مناسب نباشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم انتزاعی مانند «نامردی فلک» نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۲ - نِما شونِهْ سَرْ ویشهْ بَئییهْ خاموشْ
نِما شونِهْ سَرْ ویشهْ بَئییهْ خاموشْ
مَسْتِهْ بِلْبِلِ نالهْ نیمُونه مه گُوشْ ۱
نامَرْدِ فَلِکْ حلقه دَکِرْدِهْ مه گُوشْ
وِنِهْ بَمِرْدِنْ، بوُردِنْ چِهارْ کَسِ دُوشْ ۲
مَسْتِهْ بِلْبِلِ نالهْ نیمُونه مه گُوشْ ۱
نامَرْدِ فَلِکْ حلقه دَکِرْدِهْ مه گُوشْ
وِنِهْ بَمِرْدِنْ، بوُردِنْ چِهارْ کَسِ دُوشْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱ - مِنْ بَمِردِهْ روزْ لاشْ رِهْ منه صحرا کَشْ
گوهر بعدی:شماره ۵۳ - سییُو شبه رِهْ مُونِنه (موندنه) ته دِ تا چِشْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
