هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عهد و پیمانی سخن میگوید که با معشوق بسته است. او تأکید میکند که هرگز این عهد را نمیشکند و حتی حاضر است جان خود را فدا کند، اما نام معشوق را بر زبان نياورد. همچنین، اظهار میکند که در مسیر عشق، تنها و بیپناه است و حتی اگر بمیرد، تنها نام معشوق را با خود نخواهد برد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و وفاداری در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مرگ و رنج عشقی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است که معمولاً در نوجوانان بالای 16 سال یافت میشود.
شماره ۹۰ - عهد بَکِرْدِمِهْ ته لُو شه بِنْ گُوم نَیِرِمْ
عهد بَکِرْدِمِهْ ته لُو شه بِنْ گُوم نَیِرِمْ
عَهدْ بکردمه ته نُوم رِهْ زِبُون نَیِرِمْ ۱
نییمْ به سر راه، تنه دامُونْ نَیِرِمْ
بَمیرِمْ شه واسَر وُ تنه نُومْ نَیِرِمْ ۲
عَهدْ بکردمه ته نُوم رِهْ زِبُون نَیِرِمْ ۱
نییمْ به سر راه، تنه دامُونْ نَیِرِمْ
بَمیرِمْ شه واسَر وُ تنه نُومْ نَیِرِمْ ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹ - عهدْ بکِرْدِمِهْ بی تُو نَرْگِسْ نکارِمْ،
گوهر بعدی:شماره ۹۱ - دِلْ که با وِصالْ خو بکرد بُو اَندی تُومْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
