هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساسات عمیق و عاشقانهی شاعر است که با استفاده از تصاویر و استعارهای شاعرانه، عشق و درد ناشی از آن را توصیف میکند. شاعر از تجربهی سی سالهی خود در عشق و رنجهای آن سخن میگوید و از فتنهها و تلخیهای عشق یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «فتنهها» و «درد عشق» ممکن است نیاز به بلوغ عاطفی برای درک کامل داشته باشند.
شماره ۱۲۱ - امیر گنه: تا مهرهْورزی آموتن
امیر گنه: تا مهرهْورزی آموتن
سی سال پیشتر مه تن تنه عشقْ سوتن ۱
بسْ فتنوئه چاچی به دستْ، نوک اندوتن
الْکه منه سینه، نَشئهْ دوُتن ۲
سی سال پیشتر مه تن تنه عشقْ سوتن ۱
بسْ فتنوئه چاچی به دستْ، نوک اندوتن
الْکه منه سینه، نَشئهْ دوُتن ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۱۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - شایستهْ مره ته قدمِ گَرْدْ بیینْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
