هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از غم و اندوهی که درونش را فرا گرفته سخن میگوید و بیان میکند که این غم نه تنها کاهش نمییابد، بلکه با گذشت زمان بیشتر میشود. او همچنین به عشق و فداکاری اشاره میکند و اینکه حاضر است جان و تن خود را در راه عشق فدا کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها مناسب نباشد.
شماره ۱۲۰ - مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
نه پیشوئه مه غَمْ به سَرِ غمْ دُوتنْ ۱
ته مهرهورزی رهْ به شه جانْ آموتن
و یا که شه تن وُ سَرْ ره با جانْ سوتن ۲
نه پیشوئه مه غَمْ به سَرِ غمْ دُوتنْ ۱
ته مهرهورزی رهْ به شه جانْ آموتن
و یا که شه تن وُ سَرْ ره با جانْ سوتن ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - امیر گنه: تا مهرهْورزی آموتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
