هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق است. شاعر از عشق و جدایی سخن میگوید و از درد دل و اشکهایش مینالد. واژههایی مانند «صیدی»، «خون جگر»، «اشک»، و «غرصه» نشاندهندهی غم و اندوه عمیق هستند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، استفاده از واژههای استعاری مانند «خون جگر» نیاز به درک بالاتری از ادبیات و احساسات دارد.
شماره ۱۲۸ - تهْ صَیدی وُ مِجِمه وَلٰا وَلٰا منْ
تهْ صَیدی وُ مِجِمه وَلٰا وَلٰا منْ
خُونِ جیگرْ رهْ خرْمهْ کلا کلا منْ ۱
خُونْ وٰارْنهْ چشْ، نَویمهْ الٰا الٰا منْ
تنی غرْصهْ مجمه دلا دلا من ۲
خُونِ جیگرْ رهْ خرْمهْ کلا کلا منْ ۱
خُونْ وٰارْنهْ چشْ، نَویمهْ الٰا الٰا منْ
تنی غرْصهْ مجمه دلا دلا من ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۷ - سکندر کو؟ دارا کوئه؟ کوئه بیجن؟
گوهر بعدی:شماره ۱۲۹ - به بازی نردْ دوست دلْ بیته آیین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
