هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از درد دل و فراق یار میگوید و از ابروی معشوق به عنوان نمادی از جذابیت و دلربایی یاد میکند. او از رنگهای مختلف و تأثیر آنها بر احساساتش سخن میگوید و در نهایت، آرزوی دیدار یار را دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آنها نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۶۰ - سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
سی داغْ به منه دلْ دَره ته ابرویی
عَجبْ ویمّه که داغْ به دلْ مه بَرویی ۱
وشْکو رنگْ به رَنگْ دیمهْ کنارهْ جُویی
سَرْوَنگْ هدا بُو، دارْمه ته یارِ بُویی ۲
عَجبْ ویمّه که داغْ به دلْ مه بَرویی ۱
وشْکو رنگْ به رَنگْ دیمهْ کنارهْ جُویی
سَرْوَنگْ هدا بُو، دارْمه ته یارِ بُویی ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۹ - کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
گوهر بعدی:شماره ۲۶۱ - شاهْ نیشته، شرابْ خرْنه به جامِ شاهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
