هوش مصنوعی:
این متن به بیان احساسات شاعرانه دربارهی درد و رنج، جفا و آرزوهای برآورده نشده میپردازد. شاعر از دل پر آتش، فلک و امیر فلک سخن میگوید که نمادهایی از رنج و جفا هستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶۴ - دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
سَرْ هداشتمهْ کورهْ، بَلْ وشاوشْ بویی ۱
فلک نهلّهْ اُونچهْ که خواهش بویی
امیرْ فلکِ خاصّهْ جفاکَشْ بویی ۲
سَرْ هداشتمهْ کورهْ، بَلْ وشاوشْ بویی ۱
فلک نهلّهْ اُونچهْ که خواهش بویی
امیرْ فلکِ خاصّهْ جفاکَشْ بویی ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - چَنّه هامجِمْ ته سرهیِ دیاری
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
