هوش مصنوعی:
متن بیانگر نوسانات و کشمکشهای زندگی است که گاهی خوشایند و گاهی ناخوشایند به نظر میرسد. شاعر از فلک شکوه میکند که چرا همیشه راه سخت را پیش میگیرد و اظهار میکند که زندگیاش دیگر به پایان رسیده و به دنبال آرامش است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.
شماره ۲۶۵ - زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
گاهی به خشی، گاهی به ناخشْ بویی ۱
امیر گنه: تا کَیْ فلکْ ره خشْ بویی
منْ زندومهْ مه جانْ دیگرِ کَشْ بویی ۲
گاهی به خشی، گاهی به ناخشْ بویی ۱
امیر گنه: تا کَیْ فلکْ ره خشْ بویی
منْ زندومهْ مه جانْ دیگرِ کَشْ بویی ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۴ - دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
گوهر بعدی:شماره ۲۶۶ - اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
