هوش مصنوعی: متن بیانگر احساسات شاعرانه‌ای است که مهمان عزیز را به صبر و ماندن دعوت می‌کند و از انتظار و بی‌تابی گوینده سخن می‌گوید.
رده سنی: 12+ متن دارای مفاهیم شاعرانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند آن را بهتر درک کنند.

شماره ۲۹۰ - پشمالی وشکومه ته شروبره مایی

پشمالی وشکومه ته شروبره مایی
عزیز مهمونم ته، اَمروزْ و فردایی ۱

بارْ بَزّه کشتیْ دارْمهْ، انتظارْمه وایی
اَرهْ ره بَئو، طاقت ندارْمهْ نایی ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - امیر گنه: دستِ فَلک وایی وایی!
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - چکنْ چکنْ چیرهْ عَرقْ یا گلُویی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.