هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر یا ترانه محلی است که طبیعت و زیباییهای آن را توصیف میکند. در این شعر، عناصری مانند چمن، گلهای سرخ، نرگس، و میوههای باغ به تصویر کشیده شدهاند. همچنین، اشاراتی به حیوانات مانند خروس و شیر مست وجود دارد که به فضای روستایی یا طبیعی شعر رنگ و بوی خاصی میدهد.
رده سنی:
همه سنین
این متن حاوی مضامین طبیعی و شاعرانه است و هیچ محتوای نامناسب یا پیچیدهای ندارد که برای گروه سنی خاصی محدودیت ایجاد کند. بنابراین، برای همه سنین قابل درک و لذتبردن است.
شماره ۱۳ - ویهار درآمو، چیق به چمن وشت آره
ویهار درآمو، چیق به چمن وشت آره
دیم «دربکته» سرخه گل، نوویهاره ۱
مه سرخه گِلْ دسته، هر رو کناره
گیلون نرگس، سرخه گل نوویهاره ۲
شکر هندی، خروس جویِ واره
میوه گوهرِ باغ، وَرِهْ شیر مستِ لاره ۳
دیم «دربکته» سرخه گل، نوویهاره ۱
مه سرخه گِلْ دسته، هر رو کناره
گیلون نرگس، سرخه گل نوویهاره ۲
شکر هندی، خروس جویِ واره
میوه گوهرِ باغ، وَرِهْ شیر مستِ لاره ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۱۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - امیر گنه: تو غَمْ نَخرْ روزگاره
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - هَرْ کجهْ که منْ شومّهْ، وَنوشه جاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
