هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق و رنجهای آن سخن میگوید. شاعر از جدایی و جفای معشوق شکایت دارد و بیان میکند که عاشق همیشه در دنیا باقی میماند. همچنین، او از درد دل و غمهایی که متحمل شده است، سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به غم و رنجهای عشق ممکن است برای گروههای سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۲۳ - کَمن هَکردی زلف ره «صحرایی» گیتی
کَمن هَکردی زلف ره «صحرایی» گیتی
غًضبْ هکردی، خین ره مه پاک بریتی ۱
اُونطورْ که ته عاشقْ کِشی یادْبَئیتی
عَجبْ هَسّه که عاشقْ بَمُونّه گیتی! ۲
دوستْ که مه سیئهْ ره به جفا بئیتی
دایمْ مه دلْ به غم و بلا، دَپیتی ۳
غًضبْ هکردی، خین ره مه پاک بریتی ۱
اُونطورْ که ته عاشقْ کِشی یادْبَئیتی
عَجبْ هَسّه که عاشقْ بَمُونّه گیتی! ۲
دوستْ که مه سیئهْ ره به جفا بئیتی
دایمْ مه دلْ به غم و بلا، دَپیتی ۳
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۳
۱۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲ - امیر گنه: مه وَرْ کِیَهْ روز و شوبی؟
گوهر بعدی:شماره ۲۴ - امیر گنه: مه مَستهْ چشْ، شُوخهْ نینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
