هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر یا ترانه محلی است که به زبان محلی (احتمالاً گیلکی یا مازندرانی) سروده شده است. در این شعر، شاعر از عشق، طبیعت و احساسات خود سخن میگوید و از عناصری مانند گل، سبزیها و زبان شیرین معشوق یاد میکند. همچنین، به نظر میرسد که شاعر درگیر احساسات противоречиوی مانند عشق و دوری است.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان محلی ممکن است برای گروههای سنی پایین دشوار باشد.
شماره ۱۰ - ویلِهْ وَرْتِنِهْ خِنِهْ بیایمْ یٰانٰا؟
ویلِهْ وَرْتِنِهْ خِنِهْ بیایمْ یٰانٰا؟
اینْ مَشْوِرِتِهْ دِتٰا خِشْ هٰادِمْ یٰانٰا ۱
مِنْ وُ تِنِهْ سٰازِشْ دَوِسْ بُونِهْ یٰانٰا
گَرْ بُونِهْ آری بئو، نَووُئِهْ، بو، نٰا ۲
دی نا، وُ، پری نا، اَمْروُ اَیی نٰا
تِهْ شیرینْ زِبوُنْ رِهْ دَکِتْ شیمِهْ یٰانٰا ۳
صَحْنِ گُل وُ وٰارِنْگ وُ تَرْخُونْ وُ نَعْنٰا
تِهْ دیمْ دِخِشِ جا (مال) دَرِهْ چِرْ گِنی نٰا ۴
اینْ مَشْوِرِتِهْ دِتٰا خِشْ هٰادِمْ یٰانٰا ۱
مِنْ وُ تِنِهْ سٰازِشْ دَوِسْ بُونِهْ یٰانٰا
گَرْ بُونِهْ آری بئو، نَووُئِهْ، بو، نٰا ۲
دی نا، وُ، پری نا، اَمْروُ اَیی نٰا
تِهْ شیرینْ زِبوُنْ رِهْ دَکِتْ شیمِهْ یٰانٰا ۳
صَحْنِ گُل وُ وٰارِنْگ وُ تَرْخُونْ وُ نَعْنٰا
تِهْ دیمْ دِخِشِ جا (مال) دَرِهْ چِرْ گِنی نٰا ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - ای شه بخت سرهشندییه دیبا را
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - اَمیرْ گِنِهْ مِهْ دَسْتِهْ گِلِ سُورْ آسٰا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.