هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و غم عاشقانه است که شاعر با استفاده از تصاویری مانند شراب، شربت، و مرگ فراموش شده، احساسات خود را بیان میکند. او از غم و نالههای خود میگوید که حتی ملائک نیز آن را میشنوند و از بار غم شکایت دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند شراب و مرگ نیاز به درک بالاتری دارد.
شماره ۵۶ - اَمْرُو دلبری آواز بییامُو مه گُوشْ
اَمْرُو دلبری آواز بییامُو مه گُوشْ
بیبنگُ و شرابْ، دَرْدَمْ بویمِهْ بیهوشْ ۱
ته شَرْبِتِ لُورِهْ هرکی هٰاکنی نُوشْ
مِجی خِضْرآسٰا وُ مرگْ بَوّهْ فرامُوشْ ۲
اونْ مِحالْ که ته غمْ بییّه مه هم آغوشْ
مه نالِهْ به عَرْشْ شییهْ مِلائِکْ گُوشْ ۳
رِوا نِدارْمِهْ (نه آرمه) غَمْرِهْ کَسْها کِنی گُوشْ
ته بارِ غَمْ سی مِنْ بُو، کَشِمْ (کشمّه) منْ شه دوُشْ ۴
بیبنگُ و شرابْ، دَرْدَمْ بویمِهْ بیهوشْ ۱
ته شَرْبِتِ لُورِهْ هرکی هٰاکنی نُوشْ
مِجی خِضْرآسٰا وُ مرگْ بَوّهْ فرامُوشْ ۲
اونْ مِحالْ که ته غمْ بییّه مه هم آغوشْ
مه نالِهْ به عَرْشْ شییهْ مِلائِکْ گُوشْ ۳
رِوا نِدارْمِهْ (نه آرمه) غَمْرِهْ کَسْها کِنی گُوشْ
ته بارِ غَمْ سی مِنْ بُو، کَشِمْ (کشمّه) منْ شه دوُشْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - گاهی مَسّهْ، گَهْ بیهوشْ، گٰهی مِنٰاهوشْ
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
