هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از ناچاری و سازگاری با شرایط مختلف زندگی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که گاهی با دریا و گاهی با کنار، گاهی با زلف و گاهی با زنار، و در نهایت با جور روزگار سازگار می‌شود. این شعر نشان‌دهنده‌ی انعطاف‌پذیری و تسلیم در برابر تقدیر است.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم فلسفی و روان‌شناختی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم مورد استفاده نیاز به تجربه و درک بیشتری از زندگی دارند.

شماره ۸۳ - امیر گنه: اینْ شهررِهْ چه کارْ بسازِمْ

امیر گنه: اینْ شهررِهْ چه کارْ بسازِمْ
ناکَردِه چَل رِهْ چٰارِهْ، ناچارْ بسازِمْ ۱

گاهی به دِریو، گَهْ به کنارْبسازِمْ
اَلْقصّهْ به جُورِ روزگارْ بسازِمْ ۲

گاهی سَرِ زِلْفْ، گَهْ به زُنّارْ بِسازِمْ
گاهی سَرخوش وُ گَهْ به خُمارْ بسازِمْ ۳

گاهی به گِلْ وُ گِه به گِلزارْ بسازِمْ
گاهی به رقیبْ، گه به نگار بسازِمْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۲ - دُونا اُونِهْ که مَجْنِهْ زَمونه‌یِ چَمْ
گوهر بعدی:شماره ۸۴ - بُرو شووُ روز با هم جدا نووئیمْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.