هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و دلتنگیهای خود میگوید. او از یار خود یاد میکند و بیان میدارد که حتی اگر یارش به دیگری روی آورد، باز هم او را دوست خواهد داشت. شاعر از غم و اندوه خود سخن میگوید و احساس تنهایی و بیپناهی میکند. او از زیباییهای معشوقه خود مانند ابروهای کمانی و خالهای صورتش یاد میکند و میگوید که دنیا بدون او برایش ارزشی ندارد.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند دلتنگی و تنهایی ممکن است برای گروههای سنی پایین سنگین باشد.
شماره ۹۱ - منْ سُوته چَچیرِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
منْ سُوته چَچیرِه چنِّ زنی به تارِمْ؟
انّه زنی که من کَلْهینِ بِوٰارِمْ ۱
اگر تُو بَکِتْ یارِ دیگرْ من دارِمْ
گبر وُ اَرْمنی بُوئِمْ، خِدایی نارِمْ ۲
دَکِتْمِهْ غَمْخُونه یادْ آمُو جانانِمْ
دَرْ بُوِرْدِهْ هَمونْ غَمْ که دِلْ بی لَمالَم ۳
کَمُونْ ابروُ، کانِ نمِکْ، مه دِلْ شَمْ!
نَدمّه تنه میرِهْ تِمُومِ عٰالِمْ ۴
انّه زنی که من کَلْهینِ بِوٰارِمْ ۱
اگر تُو بَکِتْ یارِ دیگرْ من دارِمْ
گبر وُ اَرْمنی بُوئِمْ، خِدایی نارِمْ ۲
دَکِتْمِهْ غَمْخُونه یادْ آمُو جانانِمْ
دَرْ بُوِرْدِهْ هَمونْ غَمْ که دِلْ بی لَمالَم ۳
کَمُونْ ابروُ، کانِ نمِکْ، مه دِلْ شَمْ!
نَدمّه تنه میرِهْ تِمُومِ عٰالِمْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰ - الهی تِرِهْ فَرخُندهْ فالْ بوینم
گوهر بعدی:شماره ۹۲ - شاهِ سَرْحدِّ هند و ختا و چین بُومْ،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
