هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و حماسی بیانگر دلدادگی شاعر به یار خود است که با وجود جدایی، همچنان به او وفادار است. شاعر از یار خود به عنوان شخصیتی شکستناپذیر و افسانهای یاد میکند و بر بیوفایی دنیا تأکید دارد.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و حماسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۰ - زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،ای یارِهْ دارون!
زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،ای یارِهْ دارون!
کَمین کرده شه یارره بدامه تالُون ۱
یارون و یرارونْ، همه یاره دارون!
یار با منْ جِدا بییّه ندارمه آرون ۲
دَیْ بُوِرْدِهْ فِردا فِردائه، امروزْ شه دون!
بسیارْ رخشْ بِلَنْگّسِهْ، این کهنه میدون ۳
سکندر نمونِسِّهْ، تَخْتِ فریدون
دَنیره بفا نییه، اِسٰا تو بدون! ۴
کَمین کرده شه یارره بدامه تالُون ۱
یارون و یرارونْ، همه یاره دارون!
یار با منْ جِدا بییّه ندارمه آرون ۲
دَیْ بُوِرْدِهْ فِردا فِردائه، امروزْ شه دون!
بسیارْ رخشْ بِلَنْگّسِهْ، این کهنه میدون ۳
سکندر نمونِسِّهْ، تَخْتِ فریدون
دَنیره بفا نییه، اِسٰا تو بدون! ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - امیر گنه: سینه لَهَبْ دارمه بارونْ!
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - نورِ دِچِشْ مه قبلهیِ دین و ایمون!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
