هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به توصیف معشوق و زیباییهای او میپردازد. از ویژگیهای ظاهری مانند چانه، گردن، و حرکات دلربا سخن میگوید و احساسات خود را با عباراتی پراحساس بیان میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد. همچنین، درک برخی از اصطلاحات و تشبیهات قدیمی ممکن است نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک داشته باشد.
شماره ۱۲۷ - امیر گنه: کان نمک، آدمی خوا
امیر گنه: کان نمک، آدمی خوا
ته سیب ذقنْ ونهْ مدامْ کنمْ بُو ۱
بیاض گردنْ تهْ خشهْ،ای پریرو
ز در وختِ خرام، نیک کنّی ناز و غازُو ۲
آچّه (عاجه) دلِ سرْ مدامْ کنّی زری سو
آهو به ختا ورنه ته نافهیِ بو ۳
تا گردش انجم، به [بو] افلاک روز و شو
نزائه هیچ مار فرزندْ به خوبیّ تو ۴
ته سیب ذقنْ ونهْ مدامْ کنمْ بُو ۱
بیاض گردنْ تهْ خشهْ،ای پریرو
ز در وختِ خرام، نیک کنّی ناز و غازُو ۲
آچّه (عاجه) دلِ سرْ مدامْ کنّی زری سو
آهو به ختا ورنه ته نافهیِ بو ۳
تا گردش انجم، به [بو] افلاک روز و شو
نزائه هیچ مار فرزندْ به خوبیّ تو ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - خشْ بساته ته چیره ره داورهو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - تا منه تن به جیر لحد نپاهو،
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
