شماره ۱۲۸ - تا منه تن به جیر لحد نپاهو،

تا منه تن به جیر لحد نپاهو،
تا گوشت بریزه، هسّکا جه جدا بو، ۱

اون سبزه که مه خاک سر هو رستا بو،
ز اون سبزه که ته پا زدن ور خشکا بو، ۲

اون بار که سرافیل صور به دمِ بِشتٰابو،
گوئن جمله خلق یک‌بارگی فنا بو، ۳

دیگر بِدَمهْ مردهْ، چه زنده‌ها بو،
به قولِ خدا روز حساب و کتا بو، ۴