هوش مصنوعی: امیر گنه در این شعر به توصیف معشوق خود می‌پردازد و از زیبایی‌های او مانند موهای سیاه و خال مشکین سخن می‌گوید. او با استفاده از تشبیهات و استعارات، عشق و شیفتگی خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و استفاده از استعارات و تشبیهات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارند.

شماره ۱۵۹ - امیر گنه: مه دوستْ بدرهْ یا هلاله؟

امیر گنه: مه دوستْ بدرهْ یا هلاله؟
یا سَرچشمه‌ی اُونهْ که بی‌زوالهْ؟ ۱

ته مشکینه می‌که عنبرینه خاله،
هَرْ حَلقهْ هزارْ جیم وُ هزارونْ داله ۲

اُونْ تنه دیمْ دَرهْ، اُونْ چی مٰالهْ؟
نَدوّمهْ زلْفِ سیٰاهیهْ یا خاله؟ ۳

دِ وارنگْ که ته پیلهْ اسّائهْ کٰالهْ
بَپیسْتْ وی حَروُمْ، نپیسّهْ وی حلالهْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۸ - مه دوستْ به خجیری، بَدرهْ یا هلٰاله؟
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰ - چی فتنوئه باته دْ نرگسْ انگیتهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.