هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانه است که در آن شاعر از تیرهای کینه و اندوهی که از سوی معشوق متحمل میشود، سخن میگوید. او تنها دلبستگیاش را به معشوق میداند و دیگر هیچ مهر و محبتی را در دل ندارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و رنجهای عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد.
شماره ۱۸۷ - دلْ دارمه یکی، تیر بَخردْ بو هزاره
دلْ دارمه یکی، تیر بَخردْ بو هزاره
تن دارمه یکی، دایِم اَندُوهْ بواره ۱
چشْ دارمه یکی وی شو و روز که واره
جان دارمه یکی، کمّه قرْبونِ یاره ۲
هر کَسْ که منه دوستْ ره به کینه داره
اونْ دلْ خرّهْ صَدْ تیر و همیشه ناره ۳
ته واسّرهْ مه چشْ شو و روز که واره
غیر از تو مه دلْ دیگرِ مهْرْ نکاره ۴
تن دارمه یکی، دایِم اَندُوهْ بواره ۱
چشْ دارمه یکی وی شو و روز که واره
جان دارمه یکی، کمّه قرْبونِ یاره ۲
هر کَسْ که منه دوستْ ره به کینه داره
اونْ دلْ خرّهْ صَدْ تیر و همیشه ناره ۳
ته واسّرهْ مه چشْ شو و روز که واره
غیر از تو مه دلْ دیگرِ مهْرْ نکاره ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - مشکینْ کلاله که گِل سَرْوی داره
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - سوایِ مه دوستْ، کَسْ نوم ره مه نَئیرهْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
