شماره ۷ - در خمار می دوشینم ای نیک حبیب

در خمار می دوشینم ای نیک حبیب
آب انگور دو سالینه‌م فرموده طبیب ۱

آب انگور فرازآور یا خون مویز
که مویز ای عجبی هست به انگور قریب ۲

شود انگور زبیب آنگه کش خشک کنی
چون بیاغاری انگور شود، خشک زبیب ۳

این زبیب ای عجبی مردهٔ انگور بود
چون ورا تر کنی زنده شود اینت غریب ۴

می بباید که کند مستی و بیدار کند
چه مویزی و چه انگوری، ای نیک حبیب ۵

ما بسازیم یکی مجلس، امروزین روز
چون برون آید از مسجد آدینه خطیب ۶

بنشینیم همه عاشق و معشوق به هم
نه ملامتگر ما را و نه نظاره رقیب ۷

می دیرینه گساریم به فرعونی جام
از کف سیم بناگوشی با کف خضیب ۸

جرعه برخاک همی‌ریزیم از جام شراب
جرعه بر خاک همی‌ریزد آزاده ادیب ۹

ناجوانمردی بسیار بود، چون نبود
خاک را از قدح مرد جوانمرد نصیب ۱۰