غزل ۹ - ای پار دوست بوده و امسال آشنا

ای پار دوست بوده و امسال آشنا
وی از سزا بریده و بگزیده ناسزا ۱

ای سفته در وصل تو الماس ناکسان
تا کی کنی قبول، خسان را چو کهربا ۲

چند آوری چو شمس فلک هر شبانگهی
سر بر زمین خدمت یاران بیوفا ۳

آن را که خصم ماست شدی یار و همنفس
با آنکه کم ز ماست شدی یار و آشنا ۴

الحق سزا گزیدی و حقا که در خور است
پیش مسیح مائده و پیش خر گیا ۵

بودیم گوهری به تو افتاده رایگان
نشناختی تو قیمت ما از سر جفا ۶

بی‌دیده کی شناسد خورشید را هنر
یا کوزه گر چه داند یاقوت را بها ۷

ما را قضای بد به هوای تو درفکند
آری که هم قضای بلا باد بر قضا ۸

ای کاش آتشی ز کنار اندر آمدی
نه حسن تو گذاشتی و نه هوای ما ۹

حکم قضای بود و گرنه چنین بدی
خاقانی از کجا و هوای تو از کجا ۱۰