غزل ۱۵ - مست تمام آمده است بر در من نیم شب

مست تمام آمده است بر در من نیم شب
آن بت خورشید روی و آن مه یاقوت لب ۱

کوفت به آواز نرم حلقهٔ در کای غلام
گفتم کاین وقت کیست بر در ما ای عجب ۲

گفت منم آشنا گرچه نخواهی صداع
گفت منم میهمان گرچه نکردی طلب ۳

او چو در آمد ز در بانگ برآمد ز من
کانیت شکاری شگرف وینت شبی بوالعجب ۴

کردم برجان رقم شکر شب و مدح می
کامدن دوست را بود ز هر دو سبب ۵

گرنه شبستی رخش کی شودی بی‌نقاب
ورنه میستی سرش کی شودی پر شغب ۶

گفتم اگرچه مرا توبه درست است لیک
درشکنم طرف شب با تو به شکر طرب ۷

گفتم کز بهر خرج هدیه پذیرد ز من
عارض سیمین تو این رخ زرین سلب ۸

گفت که خاقانیا روی تو زرفام نیست
گفتم معذور دار زر ننماید به شب ۹