خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از خاقانی شروانی، شاعر فارسی‌زبان قرن ششم هجری، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند ماهی، آب، و چاه، احساسات خود را به تصویر می‌کشد. او از شرم و عشق به معشوق و رنج‌های روحی خود می‌گوید و از طبیعت و عناصر آن برای بیان احساساتش استفاده می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

رویم ز گریه بین چو گلین کاه زیر آب
از شرم روی توست رخ ماه زیر آب

ماهی تنی و می‌کنی از اشک من گریز
نه ماهیان کنند وطن گاه زیر آب

نی نی توراست عذر که مشک و میی بهم
نی مشک و می شود آنگاه زیر آب

تخم وفاست دانهٔ دل چون به دست توست
خواهی به زیر خاک بنه خواه زیر آب

در اشک گرم غرقم و آنگاه سوخته
کس دید غرق سوخته به نگاه زیر آب

دریا کشم ز چاه غمت گر برآرم آه
سوزد نهنگ را طپش آه زیر اب

همسایگان ز تف دلم برکنند شمع
چون شد چراغ روز شبانگاه زیر آب

گریم چنان که از دم دریای چشم من
هر گوش ماهیی شود آگاه زیر اب

آبم برفت و گر شنود سنگ آه من
از سنگ بشنوند علی‌الله زیر آب

ای در آبدار جوانی ز پیچ و خم
در آب شد ز شرم تو صد راه زیر آب

حال من و تو از من و تو دور نیست زانک
تو آب زیر کاهی و من کاه زیر آب

خاقانیا به چاه فرو گوی راز دل
کز دوست رازدارتر آن چاه زیر آب

«خاقانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir