غزل ۵۳ - دردی است درد عشق که درمان پذیر نیست

دردی است درد عشق که درمان پذیر نیست
از جان گزیر هست و ز جانان گزیر نیست ۱

شب نیست تا ز جنبش زنجیر مهر او
حلقهٔ دلم به حلقهٔ زلفش اسیر نیست ۲

گفتا به روزگار بیابی وصال ما
منت پذیرم ارچه مرا دل‌پذیر نیست ۳

دل بر امید وعدهٔ او چون توان نهاد
چون عمر پایدار و فلک دستگیر نیست ۴

بار عتاب او نتوانم کشید از آنک
دل را سزای هودج او بارگیر نیست ۵

بی‌کار ماند شست غم او که بر دلم
از بس که زخم هست دگر جای تیر نیست ۶

خود پرده‌ام دراندم و خود گویدم که هان
خاقانیا خموش که جای نفیر نیست ۷

اندر جهان چنان که جهان است در جهان
او را به هر صف که بجوئی نظیر نیست ۸

او را نظیر هست به خوبی در این جهان
خاقان اکبر است که او را نظیر نیست ۹