غزل ۶۰ - آن نازنین که عیسی دلها زبان اوست

آن نازنین که عیسی دلها زبان اوست
عود الصلب من خط زنار سان اوست ۱

بس عقل عیسوی که ز مشکین صلیب او
زنار بندد ارچه فلک طیلسان اوست ۲

هر دم لبش به خنده برآید مسیح نو
مانا که مریمی دگر اندر دهان اوست ۳

فرسوده‌تر ز سوزن عیسی تن من است
باریک‌تر ز رشتهٔ مریم لبان اوست ۴

آن لعل را به رشتهٔ مریم که درکشید
از سوزن مسیح که شکل میان اوست ۵

گر بر دلم زبور بخوانند نشنود
کانجیر مرغش از لب انجیل خوان اوست ۶

پیران کعبه لاف ز خاقانی آورند
ترسای روم کیست که خاقانی آن اوست ۷