غزل ۷۲ - هر که در عاشقی قدم نزده است

هر که در عاشقی قدم نزده است
بر دل از خون دیده نم نزده است ۱

او چه داند که چیست حالت عشق
که بر او عشق، تیر غم نزده است ۲

عشق را مرتبت نداند آنک
همه جز در وصال کم نزده است ۳

دل و جان باخته است هر دو بهم
گرچه با دل‌ربای دم نزده است ۴

آتش عشق دوست در شب و روز
بجز اندر دلم علم نزده است ۵

یارب این عشق چیست در پس و پیش
هیچ عاشق در حرم نزده است ۶

آه از آن سوخته‌دل بریان
کو به جز در هوات دم نزده است ۷

روز شادیش کس ندید و چه روز
باد شادی قفاش هم نزده است ۸

شادمان آن دل از هوای بتی
که بر او درد و غم رقم نزده است ۹