غزل ۹۱ - دل پیش خیال تو صد دیده برافشاند

دل پیش خیال تو صد دیده برافشاند
در پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند ۱

لعلت به شکرخنده بر کار کسی خندد
کو وقت نثار تو بر تو شکر افشاند ۲

شو آینه حاضر کن در خنده ببین آن لب
گر دیده نه‌ای هرگز کاتش گهر افشاند ۳

از هجر تو در چشمم خورشید شود سفته
از بس که مرا الماس اندر بصر افشاند ۴

نیش سر مژگانت ببرید رگ جانم
زان هر نفسی چشمم خون جگر افشاند ۵

گر در همه عمر از تو وصلی رسدم یک شب
مرغ سحری بینی حالی که پر افشاند ۶

بر تارک خاقانی از وصل کلاهی نه
تا دامن خرسندی از خلق برافشاند ۷