غزل ۱۳۳ - چشم دارم که مرا از تو پیامی برسد

چشم دارم که مرا از تو پیامی برسد
وز می وصل تو لبم بر لب جامی برسد ۱

پخته و صاف اگر می نرسد از تو مرا
گه‌گه از عشق توام دردی جامی برسد ۲

گر رسولان وفا نامه نیارند ز تو
هم به زنهار جفا از تو پیامی برسد ۳

گر نه‌ای در بر من رغم ملامت گر من
هم به سلامت بر من از تو سلامی برسد ۴

برگذر هست مرا ساخته صد دام حیل
ترسم ای دوست تو را پای به دامی برسد ۵

عقلم آواره صفت می‌بدود در پی تو
گر به کویت نرسد هم به مقامی برسد ۶

در طلب وصل لبت گام زند همت من
تا دل خاقانی از او بو که به کامی برسد ۷