هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زیبایی و جذابیت یک شخصیت زنانه صحبت میکند. شعر از زلف سیاه، چهره زیبا و جذابیت او سخن میگوید و به تأثیرات این زیبایی بر دیگران اشاره میکند. همچنین، شاعر از احساسات خود و پنهان کردن آنها زیر ظاهر سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عاشقانه و زیباییشناختی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم عمیق ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۱۶۶ - رخ به زلف سیاه میپوشد
رخ به زلف سیاه میپوشد
طره زیر کلاه میپوشد ۱
عارض او خلیفهٔ حسن است
از پی آن سیاه میپوشد ۲
یوسفان را به چاه میفکند
وز جفا روی چاه میپوشد ۳
بر در او ز های و هوی بتان
نالهٔ داد خواه میپوشد ۴
آهوان را به سبزه میخواند
دام زیر گیاه میپوشد ۵
حال خاقانی ارچه میداند
آب خود زیر کاه میپوشد ۶
طره زیر کلاه میپوشد ۱
عارض او خلیفهٔ حسن است
از پی آن سیاه میپوشد ۲
یوسفان را به چاه میفکند
وز جفا روی چاه میپوشد ۳
بر در او ز های و هوی بتان
نالهٔ داد خواه میپوشد ۴
آهوان را به سبزه میخواند
دام زیر گیاه میپوشد ۵
حال خاقانی ارچه میداند
آب خود زیر کاه میپوشد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۵ - آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بود
گوهر بعدی:غزل ۱۶۷ - آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
