هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد و رنجی که عشق به او وارد میکند سخن میگوید. او عشق را به دشمنی تشبیه میکند که به خرمن زندگیاش آتش میزند و دلش را سرگشته و آواره میکند. شاعر از بیوفایی و بیثباتی عشق شکایت میکند و میگوید که عشق او را به گرداب مشکلات میکشاند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۱۶۸ - آنچه عشق دوست با من میکند
آنچه عشق دوست با من میکند
والله ار دشمن به دشمن میکند ۱
خرمن ایام من با داغ اوست
او به آتش قصد خرمن میکند ۲
این دل سرگشته همچون لولیان
باز دیگر جای مسکن میکند ۳
همچو مرغی از بر من میپرد
نزد بدعهدی نشیمن میکند ۴
میبرد با گرگ در صحرا گله
با شبان در خانه شیون میکند ۵
پیش من از عشق بر سر میزند
در پی اندر پی، پی من میکند ۶
آه از این دل کز سر گردنکشی
خود خاقانی به گردن میکند ۷
والله ار دشمن به دشمن میکند ۱
خرمن ایام من با داغ اوست
او به آتش قصد خرمن میکند ۲
این دل سرگشته همچون لولیان
باز دیگر جای مسکن میکند ۳
همچو مرغی از بر من میپرد
نزد بدعهدی نشیمن میکند ۴
میبرد با گرگ در صحرا گله
با شبان در خانه شیون میکند ۵
پیش من از عشق بر سر میزند
در پی اندر پی، پی من میکند ۶
آه از این دل کز سر گردنکشی
خود خاقانی به گردن میکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۷ - آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیرد
گوهر بعدی:غزل ۱۶۹ - مرد که با عشق دست در کمر آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
