غزل ۱۷۰ - عشق تو اندر دلم شاخ کنون می‌زند

عشق تو اندر دلم شاخ کنون می‌زند
وز دل من صبر را بیخ کنون می‌کند ۱

از سر میدان دل حمله همی آورد
بر در ایوان جان مرد همی افکند ۲

عشق تو عقل مرا کیسه به صابون زده است
و آمده تا هوش را خانه فروشی زند ۳

دور فلک بر دلم کرد ز جور آنچه کرد
خوی تو نیز از جفا یاری او می‌کند ۴

با تو ز دست فلک خیره چه نالم از آنک
هست در ستم که پیش پای بره نشکند ۵