هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق به باده و میگساری سخن میگوید و از زهد و صلاح دوری میجوید. او از گذر سریع عمر و لذتهای زودگذر زندگی سخن میگوید و از می به عنوان نمادی از شادی و لذت یاد میکند. شاعر همچنین از مفاهیم عرفانی و فلسفی مانند گذر عمر و انتخاب بین زهد و لذت استفاده میکند.
رده سنی:
18+
این متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میگساری و لذتگرایی ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۱۹۵ - حدیث توبه رها کن سبوی باده بیار
حدیث توبه رها کن سبوی باده بیار
سرم کدو چکنی یک کدوی باده بیار ۱
دو قبله نیست روا، یا صلاح یا باده
سر صلاح ندارم سبوی باده بیار ۲
به صبح و شام که گلگونهای و غالیهای است
مرا فریب مده رنگ و بوی باده بیار ۳
عنان شاهد دل گیر و دست پیر خرد
ز راه زهد بگردان به کوی باده بیار ۴
ببین که عمر گریبان دریده میگذرد
بگیر دامنش از ره بسوی باده بیار ۵
منادیان قدح را به جان زنم لبیک
چو من حریفی لبیک گوی باده بیار ۶
صبح گویم، سبوح گوی چون باشم
چو من ملامتیی رخصه جوی باده بیار ۷
به جویبار بهشتت چه کار خاقانی
دل تو باغ بهشت است جوی باده بیار ۸
سرم کدو چکنی یک کدوی باده بیار ۱
دو قبله نیست روا، یا صلاح یا باده
سر صلاح ندارم سبوی باده بیار ۲
به صبح و شام که گلگونهای و غالیهای است
مرا فریب مده رنگ و بوی باده بیار ۳
عنان شاهد دل گیر و دست پیر خرد
ز راه زهد بگردان به کوی باده بیار ۴
ببین که عمر گریبان دریده میگذرد
بگیر دامنش از ره بسوی باده بیار ۵
منادیان قدح را به جان زنم لبیک
چو من حریفی لبیک گوی باده بیار ۶
صبح گویم، سبوح گوی چون باشم
چو من ملامتیی رخصه جوی باده بیار ۷
به جویبار بهشتت چه کار خاقانی
دل تو باغ بهشت است جوی باده بیار ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۴ - رحم کن رحم، نظر باز مگیر
گوهر بعدی:غزل ۱۹۶ - آن خال جو سنگش ببین، آن روی گندمگون نگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
