هوش مصنوعی: این متن به موضوع وفاداری، دوستی و انس در جهان می‌پردازد و بیان می‌کند که در این جهان، وفاداری و دوستی حقیقی به ندرت یافت می‌شود. شاعر از نادر بودن دوستی صمیمی و وفاداری در میان انسان‌ها سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که حتی در آسمان‌ها نیز چنین گوهری یافت نمی‌شود. او همچنین از ناامیدی و بی‌پناهی انسان در این جهان سخن می‌گوید و توصیه می‌کند که از این جهان فانی دوری گزینیم.
رده سنی: 18+ این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ناامیدی و بی‌پناهی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین و نامناسب باشد.

غزل ۲۰۳ - بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کس

بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کس
تا اوست اندر او دل خرم نیافت کس ۱

منسوخ کن حدیث جهان را که در جهان
هرگز دو دوست یک‌دل و همدم نیافت کس ۲

آن حال کز وفای سگی باز گفته‌اند
دیری است تا ز گوهر آدم نیافت کس ۳

در ساحت زمین مطلب کیمیای انس
کاندر خزانه‌ها فلک هم نیافت کس ۴

چندین مگوی مرهم و مرهم که هر که بود
در خستگی فروشد و مرهم نیافت کس ۵

در چار بالش عدم آی از بساط کون
کاینجا دم مراد مسلم نیافت کس ۶

چون قفل و پره آلت بند است روز و شب
زان لاجرم کلید در غم نیافت کس ۷

خاقانیا ز عالم وحشت مجوی انس
کانفاس عیسی از دم ارقم نیافت کس ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۰۲ - از این ده رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس
گوهر بعدی:غزل ۲۰۴ - مه نجویم، مه مرا روی تو بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.