غزل ۲۰۴ - مه نجویم، مه مرا روی تو بس

مه نجویم، مه مرا روی تو بس
گل نبویم، گل مرا بوی تو بس ۱

عقل من دیوانهٔ عشق تو شد
بندش از زنجیر گیسوی تو بس ۲

اشک من باران بی‌ابر است لیک
ابر بی‌باران خم موی تو بس ۳

آینه از دست بفکن کز صفا
پشت دست آئینهٔ روی تو بس ۴

رنگ زلفت بس شب معراج من
قاب قوسینم دو ابروی تو بس ۵

طالب ظل همائی نیستم
سایهٔ دیوار در کوی تو بس ۶

آسمان در خون خاقانی چراست
کاین مهم را نامزد خوی تو بس ۷