هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی خود سخن می‌گوید. او از نیاز و ناز، عشق و رنج، و تسلیم در برابر معشوق یا خداوند صحبت می‌کند. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، حالات روحی خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد.

غزل ۲۱۶ - بر سریر نیاز می‌غلطم

بر سریر نیاز می‌غلطم
بر چراگاه ناز می‌غلطم ۱

خوش خوش آید مرا که پیش درت
به سر خاک باز می‌غلطم ۲

پیش زخم تو کعبتین کردار
بر بساط نیاز می‌غلطم ۳

زیر دست غم تو مهره صفت
در کف حقه باز می‌غلطم ۴

تو مرا می‌کشی به خنجر لطف
من در آن خون به ناز می‌غلطم ۵

پس مرا خون دوباره می‌ریزی
من به خونابه باز می‌غلطم ۶

از پی سجدهٔ رخ تو چنان
عابدان در نماز می‌غلطم ۷

بر سر سنبل رخ تو چنانک
آهوان در طراز می‌غلطم ۸

بر سر آتش غمت چو سپند
با خروش و گداز می‌غلطم ۹

تو کشان زلف و من چو گربه بر آن
سنبل دل نواز می‌غلطم ۱۰

پیش زلفت چو کبک خسته جگر
زیر چنگال باز می‌غلطم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۵۷۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۱۵ - از گشت چرخ کار به سامان نیافتم
گوهر بعدی:غزل ۲۱۷ - با بخت در عتابم و با روزگار هم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.